مفتخورهای طهران قدیم
مردهخورهای واقعی حرفهای آنها بودند که کلاً امرشان از این طریق میگذشت و برای کار خود حساب و کتاب و دفتر و یادداشت داشتند؛ به این صورت که چون کسی در جایی درمیگذشت فوراً تاریخ آن را در محفظه سینه نگاه داشته یا در دفتری یادداشت میکردند. پس وقتی که یکی در دوشنبه فلان روز مرده بود، فلان روز سوم و فلان روز شب هفت و فلان شب شب چله و فلان شب شب سالش میشد که بدون اشتباه و دردسر و از این و آن پرسیدن…
Read original article on عصر ایران →