عمو پورنگ و بغضی که بوی دلتنگی مادر میداد
او تنها یک مجری برنامههای کودک نیست. بخشی از سالهای دور زندگی است. صدایی آشنا که روزگاری از قاب تلویزیون به خانهها میآمد و با شوخیها، لبخندها و شیطنتهایش، لحظههایی شیرین برای کودکان و خانوادهها میساخت. اما پشت آن چهره همیشه خندان، انسانی ایستاده است که مانند همه ما، دلتنگ میشود، دلش میشکند و گاهی در برابر سنگینی یک خاطره، توان ادامه دادن نقش همیشگی را از دست میدهد.
Read original article on عصر ایران →